*🟥الف:اشکالات جریمه ها*
🔹هم نحوه ی جریمه کردن و هم میزان جریمه، اشکال دارد.
1️⃣- برای جریمه کردن، *ابتدا باید زمینه مناسب پوشش فراهم شود* . *پوشس نامناسب، اغلب به دلیل فقر فرهنگی، مسایل مالی و نیازهای جنسی و عاطفی است* . حکومت وظیفه دارد همه این نیازها را برطرف کرده و سپس جریمه کند؛ در غیر اینصورت، خودش مقصر بوده و باید جریمه را بپردازد. مسلما این مساله برای حکومت بار مالی سنگینی داشته و زیر بار آن نمی رود!!!
*2️⃣- جریمه باید بر اساس ریسک افراد باشد* . این ریسک بر اساس سن، نوع پوشش، موقعیت افراد، تکرار آن و شدت نفوذ آن می باشد. بر اساس ریسک افراد، محرومیت از خدمات اجتماعی و جریمه آنها مشخص می شود.
🔹همچنین این استاندارد برای همه افراد حقیقی و حقوقی در فضای واقعی و مجازی باید یکسان بوده و *تبعیضی* وجود نداشته باشد.
*3️⃣- جریمه باید برای پوشش ریسک باشد؛* از اینرو می توان حداقل حقوق اداره کار را مبنای ریسک صد درصد قرار داد. در این زمینه نیز در لایحه، مبنایی قرار داده نشده و جریمه های ناعادلانه ای تعیین شده است؛
🔹همچنین همه این جریمه ها باید به بیمه خانواده، برای جبران ریسک خانواده و افراد، واریز شود.
*4️⃣- حفظ آبرو و شخصیت افراد*
🔹برای مساله پوشش، نیاز به هیچ برخورد قهری نیست؛ پس از رفع نیازهای فرد، برای هر سطحی از پوشش نامناسب، ریسک فرد مشخص شده و جریمه شود؛
🔹همچنین این *نحوه ی گزارش دادن تخلفات،* باعث از بین رفتن آبروی افراد و گسترش فساد و فحشا در جامعه شده و اعتماد عمومی نیز آسیب می بیند. در صورتیکه گزارش تخلفات افراد، فقط از طریق *مراکز رسمی و مسوولان قانونی و با اسناد مثبته مثل دوربین* باید انجام شود.
*5️⃣- تخلف اشخاص حقیقی و حقوقی*
🔹اینکه افراد، حجاب و پوشش را رعایت نمی کنند؛ ربطی به واحد صنفی ندارد، نهایتا باید گزارش دهند؛ *واحد صنفی فقط در قبال فعالیت خود و کارکنانش مسوول است.* نباید این واحدها بابت رفتار مردم جریمه شدند.
*6️⃣- دستگاه های اجرایی*
🔹در این لایحه، کلی وظیفه برای دستگاه های اجرایی در زمینه عفاف و حجاب مشخص شده که اینها هزینه های مادی و معنوی فراوانی به این دستگاه ها و بودجه کشور وارد میکند؛ *نمی توان از محل حساب عمومی برای این مساله هزینه کرد؛ همچنین از محل مالیاتها، فقط می توان به یارانه ها کمک کرد.*
در صورتیکه نیاز نیست همه این بخشها درگیر شده و کافی است دستورالعملها و قوانین اصلاح شده و سازمان تبلیغات اسلامی به روش مناسبی این مساله را مدیریت کند.
*🟩ب: عدم کارایی و عدالت*
🔹تمام قوانین و دستورالعملها باید *بر اساس شاخص کارایی و عدالت* تنظیم شوند؛ ولی این لایحه از هر دو جنبه بسیار ضعیف می باشد.
1️⃣- امروزه دولت از محل ایجاد نقدینگی، *تسهیلات ازدواج* داده که کاملا اشتباه و ناعادلانه بوده و دولت وظیفه دارد *از محل یارانه ها و بیمه خانواده،* زیان استاندارد افراد جامعه را جبران کند.
🔹همچنین دولت وظیفه دارد از طریق ازدواج موقت، زمینه تامین نیاز جنسی جامعه را بطور مناسب فراهم کند.
🔹دولت در هر دو زمینه بسیار ضعیف و ناکارآمد بوده و باید جریمه شود.
*2️⃣- برخورد نامناسب با مردم، بخصوص افراد سن پایین،* باعث دین گریزی و حتی دین ستیزی آنها می شود. در این لایحه به این موارد توجهی نشده است. از اینرو مساله حجاب و عفاف مساله فرهنگی بوده و نباید توسط پلیس و بصورت قهری انجام شود. مسوولان فرهنگی و سازمان تبلیغات اسلامی این کار را باید بصورت هنرمندانه و تدریجی برای جذب حداکثری افراد انجام دهند.
🔹همچنین جریمه های نادرست اشخاص حقیقی و حقوقی، باعث ایجاد مشکلات زیادی برای خودشان و فعالیت آنها می شود.
*🔷در پایان باید گفت این لایحه نه تنها نمی تواند مشکل عفاف و حجاب، تحریکات زیاد در جامعه و حداکثر شدن ارضا را در جامعه حل کند، بلکه به علت ضعیف بودن شاخص کارایی و عدالت در آن، باعث افزایش دین گریزی و حتی دین ستیزی در جامعه شده و فقط منبع درآمدی برای حکومت می باشد!!!!!*