الف:عوارض آلایندگی به چه منظور می باشد؟

1- آلایندگی موجب ایجاد انواع بیماری ها، تخریب محیط زیست، کشاورزی، بناها و غیره می شود.همچنین مواردی مثل جهت باد، ترکیب انواع مواد آلاینده، افزایش رطوبت هوا، سن افراد، آسیب پذیر بودن افراد و غیره موجب تشدید عوارض آلایندگی می شود.

2-بخشی از عوارض آلایندگی بابت کاهش میزان آلایندگی و بخشی دیگر نیز بابت جبران خسارت ناشی ازآلایندگی می باشد.

ب-نحوه ی محاسبه عوارض آلایندگی و اعمال آن در صورت حسابهای مالی:

1-بر حسب شدت آلاینده ها، مناطق اطراف درجه بندی شده و درصد افزایش ریسک اشخاص در آن مشخص می شود.این درجه بندی باید برای همه مناطق به صورت استاندارد و مصوب صورت گیرد.

2- با محاسبه افزایش ریسک و حق بیمه اشخاص در مناطق مختلف، میزان عوارض آلایندگی به دست می آید.همچنین خود آلاینده ها هم نیازمند هزینه و تجهیزات می باشد که برای اینها نیز هزینه سرمایه سالانه در نظر می گیریم.  جمع عوارض آلایندگی و هزینه سرمایه آلاینده ها، همان هزینه استاندارد آلایندگی می باشد.

3- ما زمانی می توانیم همه عوارض آلایندگی را به عنوان هزینه استاندارد در نظر بگیریم که درروش تولید و تکنولوژی  یا سرمایه محدودیت داشته باشیم؛در این صورت عوارض واقعی و استاندارد با هم برابر می باشد؛ ولی اگر ایجاد آلایندگی ناشی از کم کاری عوامل داخلی و خارجی آن بخش باشد؛ این عوامل جریمه شده و عوارض استاندارد برابر عوارض واقعی منهای جرایم می باشد.

ج:نحوه پرداخت عوارض آلایندگی چگونه است؟

1-بخشی از عوارض سهم بخشهایی استکه باعث کاهش آلایندگی می شوند. امروزه بخش زیادی از عوارض آلایندگی به شهرداری ها و دهیاری ها پرداخت می شود؛ در صورتیکه این بخشها فعالیت چندانی در زمینه کاهش آلایندگی انجام نداده و هزینه اینها باید از محل مالیاتها تامین شود.

2-آلاینده ها باعث افزایش ریسک اشخاص در مورد بیماری ها، محصولات کشاورزی، حیوانات و بناها می شود؛ از اینرو برای جبران این افزایش ریسک، حق بیمه افراد از محل عوارض آلایندگی باید افزایش یابد.

3-برای پرداخت عوارض آلایندگی به مردم، باید همه اشخاص دارای حساب بیمه بوده و این عوارض به این محل واریز شود؛ همچنین ساختار بیمه نیز باید تغییر کرده و حسابهای بیمه مانند حسابهای بانکی دارای سود شده و از این محل تسهیلات جبران خسارت داده شود و از محل حق بیمه ها اقساط آن پرداخت شود.

د- سیاستهایی در جهت کاهش عوارض آلایندگی در منطقه عسلویه

1- منابع گازی و نفتی متعلق به حساب عمومی بوده و باید به عنوان پشتوانه پول قرار گیرند و نسبت به ارز که دائما در حال کاهش ارزش است؛ مزیت بالاتری دارند. از اینرو ذخیره و استفاده از این موارد باید به صورت بهینه انجام شود.

2-استفاده از منابع انرژی کشور بسیار غیر منطقی و اسراف گونه انجام می شود؛ از اینرو استخراج از منابع انرژی فقط از حوزه های مشترک صورت گیرد و حتی منابع این حوزه ها را باید به داخل کشور منتقل کرده و ذخیره کرد. همچنین با ایجاد قراردادهایی با کشورهای همسایه، استفاده از منابع مشترک تابع قوانین معینی باشد.همچنین بهتر است استفاده از نفت و گاز در انرژی محدود شده و تامین انرژی کشور از محل انرژی های جدید مثل انرژی هسته ای، خورشیدی و غیره انجام گیرد.

3-استفاده از فلرها جهت کنترل پالایشگاه ها، آسانترین و بدترین روش می باشد؛ به جای این مساله بهتر است؛ خروجی گازها از مخازن محدود شده و چرخه ابتدا تا انتهای آنها تعریف شود. همچنین برای تنظیم ورودی گاز به پالایشگاه ها می توان پالایشگاه های کوچک جهت استفاده از گاز مازاد در زمانهای خاص ایجاد کرد. همچنین می توان خط ویژه ای جهت انتقال گاز مازاد به چاه های گازی جهت تغذیه چاه ها و جبران افت فشار گاز آنها در نظر گرفت. همچنین به راحتی می توان از گازهای فلرها جهت استفاده در نیروگاه گازی و تولید برق و آب شیرین استفاده کرد.

4-یکی از علتهای مهم عدم تغییر سیاستهای غلط در زمینه ایجاد آلاینده ها در منطقه عسلویه و سایر مناطق کشور این استکه محاسبه و تسهیم عوارض آلایندگی به درستی صورت نمی گیرد و این استانها از منافع سرشار عوارض آلایندگی بهره مند می شوند.این مساله باعث می شود که مردم بیشترین آسیب از این محل دیده و سرمایه های عمومی نابود شود و مسوولین محلی به راحتی از این محل مخارج خود را تامین کنند؛ از اینرو نحوه پرداخت عوارض آلایندگی، نحوه محاسبه و اعمال این عوارض در صورتهای مالی باید تغییر کند و دولت برای صیانت از سرمایه های عمومی باید اشخاصیکه مانع از بهبود روشهای تولید و کاهش عوارض شده را بشدت جریمه کرده و از بار هزینه عوارض آلایندگی بر دوش حساب عمومی بکاهد.

در پایان باید گفت به علت منافع بسیار عوارض آلایندگی برای شهرستان و استان، نمایندگان استان در سطوح مختلف تلاش جدی در جهت کاهش آلاینده ها و بهبود روشهای تولید نداشته اند؛ از اینرو  با اصلاح نحوه ی محاسبه و پرداخت عوارض آلایندگی می توان امیدوار بود که مسوولان محلی و استانی بیشترین تلاش و جدیت در جهت بهبود روشهای تولید و ایجاد اصلاحات اساسی در زمینه کنترل آلاینده ها داشته باشند.