*نهضت امام حسین ع الگوی نظارت بر همه حکومتها*
*🟫الف: آیا مخالفت امام حسین ع با خلیفه مسلمین یزید، شرعا جایز بود؟*
1️⃣- مشروعیت نظام اسلامی به خلیفه و رهبر مسلمین نیست؛ بلکه مشروعیت و مقبولیت نظام اسلامی و تمام مسوولین جامعه، به درست بودن قوانین و اجرای درست آنها بوده و اینهم بر اساس شاخص کارایی و عدالت مشخص می شود.
🟠 اگر قوانین نظام اسلامی درست نبوده یا اینکه به درستی اجرا نشوند؛ حکومت باید آنها را اصلاح کند؛ در غیر اینصورت آن حکومت مشروع نبوده و باید اصلاح شده یا تغییر کند.
2️⃣- در زمان معاویه و یزید، تعیین قوانین و انتخاب مسوولان بر اساس شاخص کارایی و عدالت نبوده و بر اساس خواسته حاکمان فاسد بود؛ از اینرو امام معصوم ع برای مقابله با این انحراف بزرگ، قیام کرد.
*🟩ب: هدف از قیام امام حسین ع چه بود؟*
1️⃣- امام حسین ع هدف از قیام خود را امر به معروف و نهی از منکر و اصلاح دین جد و پدرش بیان کرده و اینها را نیز در مقابله با حکومت یزید معرفی می کند؛ این مساله نشانگر این استکه بزرگترین اصلاح و امر به معروف و نهی از منکر در جامعه، اصلاح قوانین و حاکمان جامعه است.
2️⃣- بخش زیادی از قوانین اسلامی برای اجرا، نیاز به تشکیل حکومت دارد؛ از اینرو همه امامان معصوم ع متناسب با زمانه و مردم و موقعیت خودشان برای این مساله، زمینه سازی می کرده اند؛ در زمان امام حسین ع هم این زمینه فراهم شد؛ ولی با کارشکنی عده ای به نتیجه نرسیده و بشدت سرکوب شد.
*🟥ج: آیا ولایت یزید، همان ولایت رسول الله بود؟*
🔷وظیفه رهبری در نظام اسلامی، نظارت بر تعیین و اجرای صحیح قوانین درست بوده و اگر این وظیفه خود را بدرستی انجام ندهد؛ مشروعیت و مقبولیت نداشته و باید اصلاح یا برکنار شود.
🔷در زمان حکومت یزید، نه تنها هیچ نظارتی در این زمینه وجود نداشت؛ بلکه از قوانین و مسوولان جامعه در جهت اهداف و منافع شخصی حاکمان و خواص جامعه، استفاده ابزاری می شد؛ از اینرو نهضت امام حسین ع برای اصلاح این مساله ایجاد شد.
🔷همچنین هیچ مسوولی در نظام اسلامی حاشیه امنی نداشته و بر اساس شاخص کارایی و عدالت انتخاب شده و بر همین اساس ارزیابی و حتی برکنار می شود.
*🟦د: آیا امام حسین ع می توانست با حکومت یزید بیعت و همراهی کند؟*
🔷بزرگترین بدعت و انحراف در زمان معاویه و یزید این بود که آنها حکومت خود را از طرف خداوند دانسته و هیچ نظارتی را نپذیرفته و به هیچ کسی هم پاسخگو نبودند؛ این مساله، زمینه را برای همه گونه فساد و انحرافی فراهم می کرد.
🔷هدف حکومت یزید، نابودی اسلام و قوانین اسلامی بود؛ از اینرو بیعت و همراهی با یزید، مغایر با هدف امام حسین ع برای اصلاح دین جد و پدرش بود. همچنین به علت مخالفت علنی یزید با قوانین اسلامی، بسیاری از مسلمانان از او ناراضی بوده و بهترین موقعیت برای تشکیل حکومت اسلامی توسط امام معصوم ع ایجاد شده بود؛ همچنین اگر با این اقدام امام ع شیعیان همراهی کرده بودند و کارشکنی نمی کردند؛ می توانست به نتیجه برسد.
*🟨ه: آیا در زمان حکومت یزید، حفظ نظام اسلامی از اوجب واجبات نبود؟*
🔷در زمان حکومت یزید هم به همین بهانه که حفظ نظام اسلامی، از اوجب واجبات است؛ می توانست نهضت امام حسین ع را سرکوب کند؛ در این مورد چند نکته بیان می شود.
1️⃣- مهمترین مساله در نظام اسلامی، تعیین و اجرای درست قوانین مناسب برای حداکثر کردن مطلوبیت همه مردم بوده و حفظ این مساله از اوجب واجبات می باشد.
🟠اگر قوانین بخوبی تعیین و اجرا نشود؛ مطلوبیت و رفاه جامعه کاهش یافته و باید حکومت آنرا اصلاح کرده و در صورت لزوم خود حکومت هم اصلاح شده یا تغییر کند.
2️⃣- حاکم فاسد و بی کفایت نظام اسلامی در زمان حکومت یزید، عامل اصلی بی توجهی و کنار زدن قوانین اسلامی بود؛ از اینرو برای حفظ قوانین و نظام اسلامی، از اوجب واجبات این بود که با این حکومت فاسد و بی کفایت مقابله شده و زمینه اصلاح یا تغییر آن فراهم شود.
*ر: انحرافات نهضت عاشورا چیست؟*
🔷هدف از زنده ماندن نهضت عاشورا این استکه قوانین و مسوولین جامعه بر اساس شاخص کارایی و عدالت، دایما مورد ارزیابی و نظارت قرار گرفته و مردم هم اطلاع پیدا کنند؛ اینگونه جامعه نیز از هر انحرافی مصون می ماند؛ اما امروزه این نهضت آنقدر انحرافات ظاهری و باطنی پیدا کرده است که عملا تا حدود زیادی از هدف اصلی خود فاصله گرفته و با توجه به هزینه های فراوان مادی و معنوی، خروجی چندانی نیز ندارد.
🔴انحرافات ظاهری مثل تظاهر، ریاکاری، غیبت، تهمت، مسخره کردن، اسراف و تبذیر، مزاحمت برای دیگران، و غیره می باشد.
🟣انحرافات باطنی نیز مثل استفاده ابزاری از مراسمهای حسینی برای توجیه مفاسد اقتصادی و سیاسی، محدود کردن نهضت حسینی ع به مسایل کم اهمیت، عدم تطبیق نهضت عاشورا با مسایل جاری کشور و سایر موارد می باشد.
🔷در پایان باید گفت همه شیعیان، مسلمانان و انسانهای آزاده در سراسر جهان می توانند از نهضت امام حسین ع الگو گرفته و در برابر انحرافات حکومتها سکوت نکرده و آنها را دایما ارزیابی و نظارت کرده و در جهت اصلاح آنها اقدام کنند.